هلو روی وردپرس.کام
هلو مثل ادبیات،مثل سیاست،مثل جامعه-مثل هلو روی وردپرس.کامبایگانیِ دسامبر 6, 2009
بلوف : محمود دروغگو نیست !
بلوف چیست ؟
بلوف غیر از دروغ است . «بلوف» جمله ای است که به قصد ِ پنهان کردن ِ واقعیتی به کار می رود ، در حالیکه «دروغ » جمله ای است که مستقیما ً واقعیت را انکار می کند . به عبارتی دیگر ، دروغ اغلب جمله ای است که محتوای آن در جهان ، واقع نشده است وخبری است خلاف امر ِ واقع . اما محتوای ِ بلوف یک ادعا است که با اتکا به اطلاعات ِ درست یا مبهم ، اظهار می شود و امکان ِ وقوع آن در جهان واقع قابل ِ بررسی است .
اغلب اظهارات ِ یک دروغگو در خصوص گذشته و بوده هاست ، در حالیکه ، مدعیات ِ یک بلوف زن درباره ی آینده و متکی بر داده ها ست . همان اندازه که تشخیص ِ نادرستی یک دروغ مهم است امکان سنجی یک بلوف نیز اهمیت دارد . در بلوف اغلب «نهادِ جمله » یک مدعی و «گزاره ی جمله » یک ادعا است .
تفاوت های ِ منطقی و فلسفی ِ دروغ و بلوف بیشتر از این هاست اما این نوشته قصد پرداختن و حتی ارزش گذاری مقدماتی آنها را ندارد و آنچه در این یادداشت مد نظر ِ قرار دارد آن است که : بلوف نه به قصد ارائه ی «یک خبر «، بلکه به قصد «پنهان کردن یک واقعیت» یا «فریب ِ مخاطب» و یا «تغییر ِ میدان ِ بازی» به کار می رود .
انواع ِ بلوف :
در یک دسته بندی ِ ساده ، بلوف ها سه گونه اند . بلوف ِ سفید ، بلوف ِ خاکستری و بلوف ِ سیاه . ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
انقلاب ارتجاعی!!(عبدالعلى بازرگان)
آیا میتوان عید قربان را که نماد «توحید» و اخلاص در بندگی است، به آب خالص و تازهای که دائماً به حوض و برکهای بسته میریزد و آن را از دگرگونی و فساد ِِ ناشی از ایستائی محافظت میکند، تشبیه کرد؟ ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
به چپ چپ، از جلو نظام! سید ابراهیم نبوی
شبکه جنبش راه سبز(جرس): شانزده آذر رسید. گروهی احتمال می دهند که به دلیل حضور گسترده نیروهای تازه نفس سبز در میان جنبش دانشجویی، مراسم به شکلی وسیع و مسالمت آمیز برگزار شود، اما گروهی دیگر حدس می زنند که به دلیل خصلت رادیکال جنبش دانشجویی این مراسم در صورت ایجاد فشار پلیس امنیتی، به سوی رادیکالیزم جهت بگیرد. همه چیز نشان می دهد که احتمال رخداد اول بسیار بیشتر از حالت دوم است، بخصوص اینکه هم دولت و هم سبزها می دانند که رادیکال شدن شرایط به نفع هیچ کدام از طرفین نیست، به نفع دولت نیست، چرا که باعث ریزش نیروی بیشتر درون محافظه کاران می شود، و به نفع سبزها نیست، چون آنان را از تثبیت اقتدار جنبش که در شش ماه گذشته ایجاد شده، دور می کند.
۷روز، ۷ یادداشت
برگزاری مراسم روز قدس و سیزده آبان، اولی با شرایطی نسبتا بدون خشونت و با گستردگی فراوان، و دومی با گستردگی کمتر و شدت بیشتر، دو تجربه را پیش پای دولت کودتا و جنبش سبز گذاشته است. به نظر نمی رسد که دولت کودتا جز دست نبردن به اسلحه، و اعمال خشونت بیشتر به جای زندانی کردن معترضان، چیزی از این تجربه ها آموخته باشد. دولت کودتا، تهدیدهای قبلی خود را مبنی بر شدت عمل در برخورد با معترضان تکرار نکرده است، یا حداکثر می توان گفت که با شدت قبل تکرار نکرده است، اما چهره خود را در آزادی زندانیان سیاسی نشان داده است. قوه قضائیه در دو هفته گذشته احکامی بسیار سنگین( بین پنج تا ده سال زندان) را برای جرایمی ساده صادر کرد تا از این طریق معترضان را بترساند، اما همزمان دست به آزادی تعدادی از مهم ترین سران جنبش سبز، از جمله ابطحی، بهزاد نبوی، شریعتی، عطریانفر و بسیاری دیگر زد. این نشانه های دوگانه به جای دادن پیامی واحد به جنبش سبز، اغتشاش پشت صحنه دادگاهها را نشان می دهد. ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
انتقادات صریح هاشمی : سپاه و بسیج نباید در مقابل مردم می ایستادند
به گزارش خبر آنلاین هاشمی رفسنجانی در دیدار چهار تشکل دانشجویی در مشهد اظهار داشت :از شرایطی که در کشورمی گذرد راضی نیستم و مناسب نیست قشر نوپا و نخبه از نظام جدا شود.
وی با بیان اینکه همیشه با افراط و تفریط مخالف بوده ام ادامه داد: اگر اعتدال در جامعه حاکم باشد بسیاری از مسائل قابل حل است. اما همیشه یک جریان افراطی گاهی در راست و گاه در چپ نمی گذارد مسائل حل شود در حالی که اکثریت جامعه ما اعتدال را می خواهد.
هاشمی تصریح کرد:بنده ساکت نیستم ولی اکنون در شرایطی قرار داریم که حرف زدن تحمل نمی شود و سخن گفتن ما برای جامعه مفسده دارد. ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
۱۰ ملاحظه برای ۱۶ آذر
مرتضی کاظمیان
«16 آذر»ی دیگر در پیش است. «16 آذر»ی که بهخاطر رویدادهای پس از انتخابات 22خرداد و شکلگیری یک جنبش اعتراضی (جنبش سبز) در ایران امروز، معنادار از سالهای پیش شده است. در آستانهی این روز مانا، با احترام به شهدای آذر 1332، آن «سه آذر اهورایی»، و تمامی شهدای جنبش دانشجویی در ایران، ملاحظات دهگانهی زیر مطرح میشود:
1. جنبش دانشجویی هیچگاه یک جنبش صنفی صرف نبوده است. برخی از ویژگیها و شاخصهها، دانشجویان را با تحولات اجتماعی_سیاسی درگیر میکند و گره میزند. مستقل از کمالجویی و آرمانخواهی دانشجویان و شور و انگیزه و انرژی ایشان برای حضور در صحنههای اجتماعی (که بیارتباط با سن آنان نیست)، برخی علل و عوامل از جمله آگاهی نسبی دانشجویان از اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور (که میتوان ادعا کرد از متوسط آگاهی جامعه، کمتر نیست)، جایگاه دانشجویان بهمثابهی «روشنفکران توزیعکننده»، و امکان ارتباط و همفکری بیشتر دانشجویان در محیط دانشگاه و خوابگاه، خود بهخود بستر لازم برای نقد «وضع وجود» و تلاش برای دستیابی به «وضع مطلوب» را فراهم میآورد و دانشجو را چونان کنشگری مدنی در متن رویدادهای سیاسی_اجتماعی مینشاند.
قابل اشاره است، هنگامی دانشجو پا به دانشگاه مینهد که مطابق قانون، واجد شرایط سنی مشارکت در انتخابات مجلس و ریاستجمهوری و … است. اینچنین، بدیهی مینماید که دانشجو بهعنوان یک شهروند، محق (و مکلف) شود که در مورد سرنوشت جامعهی خویش بیتفاوت نماند. دخالت دانشجویان در امور سیاسی (با فهم دقیق جایگاه و موقعیت دانشجو) نیز اینگونه، مفروض بهنظر میرسد. ادامهٔ این ورودی را بخوانید »









